Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2007

Αίσχος στους βουλευτές...

...που ψήφισαν το νομοσχέδιο που χαρίζει τους τόκους στους φοροφυγάδες. Γιατί είναι εις βάρος μου εμένα και όλων όσων πληρώνουν κανονικά τους φόρους τους.

Σε ένδειξη διαμαρτυρίας δηλώνω από τώρα ότι στις επόμενες βουλευτικές εκλογές δεν θα ψηφίσω κανένα από τους υφιστάμενους βουλευτές. Τους σταυρούς προτίμισής μου θα τους δώσω σε νέους υποψήφιους βουλευτές.

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2007

Μυστικοί μετόχοι-Nominee Shareholders

Τον τελευταίο καιρό, λόγω της εμπλοκής του δικηγορικού γραφείου του Προέδρου στην υπόθεση της πλωτής μονάδας φυσικού αερίου και των εταιρειών που έδειξαν ενδιαφέρον, ακούμε για μυστικούς μετόχους ή, όπως είναι πιο γνωστοί, nominee shareholders. Λόγο του ότι έχω κάποιες γνώσεις γύρω από το θέμα, χωρίς όμως να είμαι ειδικός, νομίζω θα είναι για πολλούς χρήσιμο να τις μοιραστώ μαζί σας.

Κατ' αρχήν, για να μπορέσει μια εταιρεία να εγγραφεί σαν εταιρεία (και ακολούθως να ανοίξει λογαριασμούς σε τοπική τράπεζα) πρέπει να δηλώσει στον Έφορο Εταιρειών τα ονόματα των μετόχων της, των διευθυντών της και την διεύθυνση της. Αν όμως, για οποιοδήποτε λόγο, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας δεν θέλει να φαίνεται ότι έχει σχέση με την εταιρεία (και τα λεφτά της), βρίσκει ένα δικηγόρο ή λογιστή και τον διορίζει σαν nominee shareholder ή/και διευθυντή. Έτσι, ο δικηγόρος/λογιστής εγγράφει την εταιρεία, με το αζημείωτο φυσικά, δηλώνοντας σαν μετόχους (και διευθυντές) υπαλλήλους του, γιατί φυσικά ούτε και ο ίδιος θέλει να φαίνεται ότι έχει άμεση σχέση με την εν λόγω εταιρεία. Χάρη σε αυτή την τακτική υπάρχουν εικοσάχρονες τηλεφωνήτριες, γραμματείς και κλητήρες που είναι διευθυντές σε εκατοντάδες εταιρείες και χιλιάδες εταιρείες να έχουν την ίδια διεύθυνση (του δικηγόρου /λογιστή).

Αυτό το φρούτο άνθησε ιδιαίτερα στην Κύπρο μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και Γιουγκοσλαβίας όπου οι διάφοροι νεόπλουτοι ήθελαν να βγάλουν λεφτά απο τη χώρα τους. Έβρισκαν λοιπόν ένα Κύπριο δικηγόρο ή λογιστή και τους άνοιγε μια εταιρεία (τότε λέγονταν offshore και είχαν προνομιακή φορολόγηση) στη Κύπρο χωρίς οι ίδιοι να φαίνονται οπουδήποτε. Πολλοί δικηγόροι και λογιστές έγιναν εκατομυριούχοι σε μερικά χρόνια χάρη σε αυτή την αγορά. Εννοοίται ότι στο παζάρι μπήκαν και όλα τα μεγάλα λογιστικά γραφεία και τα περισσότερα δικηγορικά.

Αυτό το παζάρι συνεχίζεται ακόμα με τεράστια κέρδη για όλους τους εμπλεκόμενους, παρ'όλο που τα τελευταία χρόνια μπήκαν πολλοί περιορισμοί με σκοπό τη καταπολέμηση του βρώμικου χρήματος.

Πάρα πολλοί δικηγόροι λογιστές και γραφεία (ανάμεσα τους όλα τα μεγάλα λογιστικά γραφεία και πολλοί πρώην και νύν βουλευτές και πολιτικοί) εγγράφουν εταιρείες με μυστικούς μετόχους.

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2007

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2007

Καταγγελίες Περδίκη

Άκουσα τον Περδίκη στις ειδήσης απόψε να ξανακατηγορεί τον Αναστασιάδη γιατί κατάγγειλε την Κυπριακή Δημοκρατία στην Ευρώπη. Μα αν θυμάμαι καλά έκανε και ο ίδιος το ίδιο πράγμα με το εαρινό κυνήγι. Διορθώστε με αν έχω λάθος.

Κυκλοφοριακό 2

Καταβάθος ξέρω ότι εν χαμένη υπόθεση το κυκλοφοριακό επειδή είμαστε αμπάλατος λαός. Κλασσικό παράδειγμα της αμπαλατοσύνης μας: συχνάζω σε ένα γυμναστήριο το οποίο τυγχάνει να έχει ένα τεράστιο χώρο στάθμευσης. Και όμως παραπάνω απο το μισό "παρκιν" μένει άδειο γιατί οι "αθλούμενοι" προτιμούν να παρκάρουν στα δρομάκια του πάρκιν κοντά στην είσοδο, παρεμποδίζοντας την κυκλοφορία, για να μην περπατήσουν 20 μέτρα!

Άλλο κλασσικό παράδειγμα είναι ένα χ κατάστημα στο Στρόβολο το οποίο μαζεύει αρκετό κόσμο. Το κατάστημα αυτο λοιπόν έχει τη τύχη να έχει άδειο χωράφι στη μια πλευρά του και απέναντι του. Και όμως ο αμπάλατος λαός παρκάρει στο δρόμο μπροστά απο το κατάστημα!

Έχουμε σωτηρία?

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2007

Κυκλοφοριακό.

Το κυκλοφοριακό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα που χρειάζεται άμεσες, ριζοσπαστικές λύσεις. Ακούγονται διάφορες ιδέες από τις οποίες τις περισσότερες βρίσκω τουλάχιστον ανόητες. Η πρώτη είναι οι λεοφορειολωρίδες, δηλαδή μια λωρίδα κυκλοφορίας να χρησιμοποιείται μόνο από λεωφορεία προφανώς για να κινούνται ταχύτερα. Στις πόλεις όμως που εφαρμόστηκε αυτό το μέτρο οι δρόμοι τους έχουν 4-5 λωρίδες κυκλοφορίας προς κάθε κατεύθυνση άρα θυσιάζουν ένα 20-25% της χωρητικότητας των δρόμων. Στη περίπτωση μας έχουμε μερικούς δρόμους με δύο λωρίδες ενώ οι περισσότεροι είναι με μία. Άρα που θα γίνουν οι λεωφορειολωρίδες? Δεν φαντάζουμε τα σαΐνια που το εισηγούνται να λογαριάζουν να κλείσουν πχ την Τσερίου ή την Κυριάκου Μάτση? Ή να κλείσουν την μια λωρίδα της Λεωφόρου Στρόβόλου? Οι ουρές δεν θα διαλύονται ούτε ως τα μεσάνυχτα.

Η δεύτερη παλαβή (πάντοτε κατά την ταπεινή μου γνώμη) ιδέα είναι το τραμ. Το μόνο πλεονέκτημα που έχει το τραμ έναντι του λεωφορείου είναι το ότι δεν βγάζει καυσαέριο, ένα πρόβλημα που στην περίπτωσή μας δεν είναι αρκετά σοβαρό που να δικαιολογεί το τεράστιο κόστος που απαιτείται. Εκτός αν θα το κάνουμε για τις μίζες…

Διάβασα παλαιότερα μια συνέντευξη του δήμαρχου Στροβόλου όπου εισηγείται την προώθηση των ταξί. Μα κύριε δήμαρχε τα ταξί επιβαρύνουν το κυκλοφοριακό. Και αν ο κόσμος προτιμήσει το ταξί σημαίνει ότι θα υπάρχουν περισσότεροι (άρα και φθηνότεροι) χώροι στάθμευσης άρα περισσότερα αυτοκίνητα στις πόλεις!


Τι εισηγούμαι

  1. Σοβαρή αναβάθμιση του στόλου και του δρομολογίου των λεωφορείων, με σταθμούς park and ride στις παρυφές των πόλεων. Παράλληλα τα πρώτα χρόνια λειτουργίας το λεωφορείο να είναι δωρεάν (κονδύλια ΕΕ) ή με συμβολικό εισιτήριο για λόγους προώθησης. Δεν θα είναι ταχύτερο από το ιδιωτικό αυτοκίνητο αλλά ο χρήστης του θα γλιτώνει ίσως και ΛΚ100 τον μήνα (καύσιμα, στάθμευση, σέρβις, φθορές) που αν προωθηθεί σωστά θα είναι ένα σοβαρό κίνητρο υπέρ του λεωφορείου τουλάχιστον για τους χαμηλά αμειβόμενους.
  2. Mετά το πιο πάνω, όταν δηλαδή ο πολίτης θα έχει 2η επιλογή, να φορολογηθούν οι χώροι στάθμευσης και να μπουν διόδια για κυκλοφορία στο κέντρο (πχ σύστημα Σιγκαπούρης όπου τα αυτοκίνητα με ηλεκτρονικό σύστημα χρεώνονται αυτόματα όποτε μπαίνουν στο κέντρο).
  3. Να κυριχθεί πόλεμος κατά της παράνομης στάθμευσης, να μην επιτρέπεται ούτε για 1 λεπτό πχ μπροστά από φούρνους και περίπτερα.
  4. Γενικά να γίνει δύσκολη η ζωή των οδηγών ΙΧ, με κάμερες (αν αξιωθούμε καμιά φορά) και τροχονόμους σε κάθε φανάρι, διασταύρωση κλπ
  5. Προώθηση της μικρής μοτοσικλέτας κάτω των 50κε, ίσως με μείωση φορολογίας.
  6. Να επιτραπεί η οδήγηση των μοτοσικλετών κάτω των 50κε από μαθητευομένους οδηγούς 17 ή και 16 χρονών.
  7. Να προωθηθεί επίσης και το ποδήλατο. Σίγουρα είναι δύσκολο να δημιουργηθούν ποδηλατόδρομοι στο υφιστάμενο οδικό δίκτιο αλλά μπορούν να γίνουν πολλά. για παράδειγμα να φωτιστούν καλύτερα οι δρόμοι και να καθαριστούν και βελτιωθούν τα άκρα των δρόμων και τα παγκέτα αλλά και να τονιστούν τα δικαιώματα των ποδηλατιστών στους δρόμους. Ήδη το ποδήλατο χρησιμοποιήται από μεγάλο αριθμό μεταναστών οι οποίοι φυσικά το χρησιμοποιούν γιατί δεν έχουν αυτοκίνητο αλλά αυτό μας δείχνει ότι αν καταφέρουμε να ξεφύγουμε από τα κόμπλεξ μας υπάρχουν επιλογές.


Το σημείο 6 ίσως είναι ριζοσπαστικό αλλά εξ όσων θυμάμαι δεν είχαμε ιδιαίτερο προβλήματα με ατυχήματα μα αυτές τις μοτοσικλέτες πριν απαγορευτεί η οδήγηση από τους 17χρονους ( υπάρχουν στατιστικές?). Το πρόβλημα είναι με τις μεγαλύτερες μοτοσικλέτες που ίσως μειωθεί εφόσον οι νέοι οδηγοί θα έχουν πρώτα την εμπειρία της μικρότερης μοτοσικλέτας.

Παράλληλα θα πρέπει να βοηθηθεί η αστυνομία υλικά και νομοθετικά αλλά κυρίως ηθικά. Να σταματίσει επιτέλους αυτός ο πόλεμος για τους αστυνομικούς που κάνουν τη δουλειά τους καταγγέλλοντας παρανομούντες. Σίγουρα κάποιοι δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους αλλά αυτο δεν σημαίνει ότι δικαιούμαστε να παρανομούμε. Πρέπει επιτέλους να μπει τάξη στους δρόμους.

Αντιλαμβάνομαι ότι τα πιο πάνω είναι μέτρα που θα προκαλέσουν πολλές αντιδράσεις από τον κόσμο ενώ τα αποτελέσματα τους θα είναι μακροπρόθεσμα. Σίγουρα δε, θα πολεμήθουν και από τους δημοσιογράφους αφού και αυτοί προτιμούν την ευκολία του ιχ.

Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2007

Παπαδόπουλος-Κυπριανού

Σε συνέχεια του χθεσινού μου κομματιού για τα αποκαλυπτήρια προτομής του Κυπριανού από τον Τάσο, αντέγραψα το πιο κάτω άρθρο από τη σημερινή (31.10.07) Αλήθεια.

Μερικά απο τα αποσπάσματα στο εν λόγο άρθρο, τα βρίσκω και ιδιαίτερα επίκαιρα μόνο που αυτή την φορά θα μπορούσαν κάλλιστα να αναφέρονται στον συγγραφέα τους!

ΥΠΕΡ&ΚΑΤΑ: Περί ήθους

Τ. Παπαδόπουλος: «σκέψου πόσο απομόνωσε την Κύπρο ο Σπύρος Κυπριανού, πόσο τη ρεζίλεψε, πόσο ηθικά τη συρρίκνωσε»
Του ΑΛΕΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ
Το Φεβρουάριο του 1983 πριν από τις προεδρικές εκλογές του 83, δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα «Κήρυκας», που ήταν το εκφραστικό όργανο του Τάσου Παπαδόπουλου, διάφορα χολερικά κείμενα εναντίον του τότε προέδρου της Δημοκρατίας Σπύρου Κυπριανού, γραμμένα από τον ίδιο τον κ. Παπαδόπουλο για τον οποίο ο Σπύρος Κυπριανού ήταν «αυτός που τον ακούνε οι ξένοι και γελούν». Επειδή τον τελευταίο καιρό, γίνεται πολύ συχνά λόγος περί ήθους, σκέφτηκα ότι θα ήταν ενδιαφέρον να μεταφέρω εδώ μερικά από τα κείμενα αυτά:O Λίβανος είναι πολύ κοντά«Εσύ που σήμερα καθορίζεις την πολιτική σου τοποθέτηση θα πρέπει να ξέρεις πως ο Λίβανος είναι πολύ κοντά στην Κύπρο και πως η Κύπρος δεν θ αποφύγει την τύχη του Λιβάνου αν η Κοινοπραξία επιβληθεί. Σκέψου πως η ψήφος σου δεν πάει στον Σπύρο Κυπριανού αλλά σ' ένα ετερόφωτο και εξαρτημένο υποψήφιο. Σκέψου ακόμα πως ίσως μια μέρα να μην προλάβεις να δραπετεύσεις από την Κύπρο έστω και με τις πυτζάμες, όταν όλα θα καταρρέουν γύρω σου και όλα θα σε κυνηγούν». (Κήρυκας, Φεβρουάριος 1983).Πόσο τη ρεζίλεψε, πόσο την απομόνωσε«Εσύ που σήμερα θα αναδείξεις με την ψήφο σου την ηγεσία σου, σκέψου πόσο απομόνωσε την Κύπρο ο Σπύρος Κυπριανού, ο υποψήφιος της Κοινοπραξίας, πόσο τη ρεζίλεψε, πόσο ηθικά τη συρρίκνωσε» (Κήρυκας, Φεβρουάριος, 1983).Είναι αυτός που τον ακούνε οι ξένοι και γελούν«Ο Σπύρος Κυπριανού είναι αυτός που τον ακούνε οι ξένοι και γελούν. Και προκαλεί μειδιάματα κατανόησης. Σκέψου πως κατάντησε σήμερα τον τόπο μας μόνο και έρημο χωρίς πραγματικούς φίλους με πολλούς αδιάφορους για την τύχη μας και με πολλούς εχθρούς». (Κήρυκας, Φεβρουάριος 1983).Η ορθή εθνική πορεία του Σπύρου Κυπριανού«Πιστεύουμε ότι η σωστή εθνική γραμμή που ακολουθείται σήμερα στην Κύπρο, ακολουθείται από τον σημερινό και αυριανό πρόεδρο Κυπριανού. Στα κελεύσματα της απειλής για χειρότερα δεινά, αντιτάσσουμε το σθένος και την ορθή εθνική πορεία του προέδρου Κυπριανού. Από τη μεγαλειώδη αυτή συγκέντρωση, βγαίνει το μήνυμα και η λαϊκή εντολή προς τον πρόεδρο Κυπριανού να συνεχίσει αταλάντευτα για τη φυσική και την εθνική επιβίωση του ελληνισμού στην Κύπρο». (Γενάρης του 1988).Κοινά ιδεώδη«Ο θάνατος του Σπύρου Κυπριανού είναι μια προσωπική απώλεια ενός φίλου από τα φοιτητικά χρόνια που μας συνέδεαν κοινοί αγώνες, ιδεώδη και προσπάθειες». (12 Μαρτίου 2002

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2007

"Αυτός που ακούνε οι ξένοι και γελούν"

Το είδαμε και αυτό. Ο Τάσος τέλεσε τα αποκαλυπτήρια της προτομής αυτού που ακούνε (άκουγαν) οι ξένοι και γελούν. Παρόντος του Μάρκου και της Μιμής. Τελικά το πιο μεγάλον μας αϋπιν σ'αυτόν το τόπο πρέπει να είναι η αμνησία.

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2007

Δεν είναι επάργυρος μαστραππάς το μέλλον μας κύριε Χριστόφια.

Η ακελική ηγεσία, έμμεσα και άμεσα απέκλεισε πολλάκις την περίπτωση συνεργασίας με τον ΔΗΣΥ και αυτό δεν το κάνει γιατί έχουν διαφορετικές απόψεις σε θέματα εσωτερικής και εξωτερικής διακυβέρνησης, αφού είχε μεγαλύτερες διαφορές με τον πιο κεφαλαιοκράτη, εθνικιστή και αντικομμουνιστή Τάσο αλλά και τον Κυπριανού παλαιότερα. Παλία υπήρχε η δικαιολογία των πραξικοπηματίων οι οποίοι όμως χάρη στους Κουτσού και Συλλούρη εγκατέλειψαν τον Συναγερμό (όσοι ζουν ακόμα). Τώρα αποκλείουν τον Συναγερμό από μια καθαρά ποδοσφαιρικά οπαδίστικη πίκκα, προτιμούν δηλαδή, πρώτα να μην πιάσει ο αντίπαλος το πρωτάθλημα και μετά αν τα καταφέρουν να το πιάσουν οι ίδιοι. Μόνο που στην περίπτωση του ΑΚΕΛ, το έπαθλο δεν είναι ένας επάργυρος μαστραππάς και το περιπαίξιμο του αντιπάλου, είναι το μέλλον του τόπου και του καθενός μας, η ποιότητα ζωής μας, και πιο ωμά, τα λεφτά που βγαίνουν και μπαίνουν στις τσέπες μας.

Οπότε κύριε Χριστόφια άφησε την οπαδίστικη συμπεριφορά στη θύρα 9, και σοβαρεύτου για να γλιτώσουμε από τον Τάσο, γιατί τούτος όπως πάει είναι άξιος να κκοτσιανιάσει και το Κελλάκι σε καμιάν offshore

Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2007

Παραδέξου και υποστήριξε το ΝΑΙ σου κύριε Κασουλίδη

Σύσσωμοι οι Παπαδόπουλος και Σια πυροβολούν τον Κασουλίδη για το δημοψήφισμα εφόσον είναι το μόνο όπλο τους.

Κύριε Κασουλίδη,

αντιλαμβάνομαι ότι για επικοινωνιακούς λόγους αποφεύγετε αυτή τη «παρελθοντολογία» όπως, για να πούμε και του στραβού το δίκαιο, αποφεύγουν αυτοί το δικό σας όπλο, την σκανδαλολογία. Ίσως και να είναι σωστή αυτή η πολιτική σας εφόσον στο νου του μέσου Κυπραίου το Σχέδιο Ανάν σημαίνει καταστροφή και αυτοκτονία και όσοι το υποστήριξαν προδότες. Άποψη μου όμως, είναι ότι πρώτα-ύστερα θα υποχρεωθείτε να κάνετε αυτή τη συζήτηση και θα ήταν πιο ειλικρινές αν απαντούσατε στις προκλήσεις.

Πρώτα-πρώτα κανείς δεν μπορεί να αποδείξει ότι ήταν λάθος το Ναι. Θα ξέραμε ότι ήταν λάθος το Ναι αν περνούσε το σχέδιο Αναν και σήμερα βρισκόμασταν στο χάος που προέβλεπαν οι του όχι. Τότε ίσως και να ακολουθούσαμε τη προτροπή Πιττοκοπίτη εμείς οι Ναιναικοι (ή νενέκοι?) και να κρεμαζόμασταν στις πλατείες. Μπορούσε όμως και να πετύχαινε το σχέδιο και σήμερα θα χτιζόταν το νέο Βαρώσι και κάμποσα άλλα χωριά, ο τουρκικός στρατός θα ήταν ο μισός κτλ. Άρα και το όχι μπορεί να ήταν λάθος.

Το μόνο «κέρδος» του Όχι είναι η διατήρηση της ταμπέλλας «Κυπριακή δημοκρατία» την οποία όμως δέχτηκε να την αλλάξει σε «Ομόσπονδη δικοινοτική, διζωνική δημοκρατία» ο Εγώ Είμαι Η Κύπρος Μακάριος από το 1977, και συνυπόγραψε ο Δεν Θα Γίνω Κοινοτάρχης Τάσος την 8 Ιουλίου 2006!

Εφόσον λοιπόν δεν έχουμε τα αρνητικά του Ναι (μόνον υποθέσεις) αλλά μόνο τα αρνητικά του Όχι όπως η αναγνώριση και ανάπτυξη των κατεχομένων (πραγματικότητες) πιστεύω ότι υπάρχει έδαφος να υποστηριχθεί το Ναι σε μια κακή και ίσως επικίνδυνη, αλλά πολύ πιθανόν καλύτερη από την επόμενη, λύση, η οποία όμως απορρίφθηκε. Στο κάτω-κάτω, οι του ναι ρισκάραμε για αυτή τη λύση όπως θα έχει ρίσκο οποιαδήποτε άλλη λύση, όπως έχει ρίσκο και το status quo.

Άρα, κ Κασουλίδη, υποστήριξε το Ναι σου και ζήτα εσύ από τους Παπαδόπουλο και Σια να απολογηθούν στους Βαρωσιότες και τους άλλους πρόσφυγες γιατί σήμερα δεν έχουν τις περιουσίες τους, γιατί δεν έφυγε ούτε ένας Τούρκος στρατιώτης κτλ. Να απολογηθούν επίσης για τη διαχείριση του Σχεδίου πριν το δημοψήφισμα (καμία βελτίωση, επιδιαιτησία, χρονοδιαγράμματα) και μετά το δημοψήφισμα (καμία εξέλιξη).

Δημοκρατία και δημοψήφισμα

Δημοκρατία σημαίνει σεβασμός στην απόφαση της πλειοψηφίας. Χωρίς όμως να σημαίνει ότι η απόφαση της πλειοψηφίας είναι η σωστή. Ούτε σημαίνει ότι, ότι πιστεύει η πλειοψηφία είναι το σωστό. Για παράδειγμα όταν ο Γαλιλαίος είπε ότι η Γη γυρίζει ήταν η ίσως η μικρότερη μειοψηφία που υπήρξε ποτέ, ένας εναντίον του υπόλοιπου κόσμου, και όμως είχε δίκαιο!
Άλλο παράδειγμα, φανταστείτε να γίνει ένα δημοψήφισμα για να αποφασιστεί αν θα πρέπει να καταργηθούν όλοι οι φόροι. Ασφαλώς η συντριπτική πλειοψηφία θα ψηφίσει υπέρ της κατάργησης όλων των φόρων. Θα είναι σωστή απόφαση?

Συμπέρασμα,

«δημοκρατία δεν σημαίνει ότι η πλειοψηφία είναι σωστή. Δημοκρατία σημαίνει σεβασμός στην απόφαση της πλειοψηφίας ακόμα και όταν η πλειοψηφία έχει λάθος»

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2007

Γιατρέ...

Ε Γιατρέ, είπαμεν είσαι πιο σοβαρός που τους άλλους. Τι ήταν τούτη η κοτσάνα ότι θα πηγαίνεις δουλειά (στο προεδρικό) με το λεοφορείο?

Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2007

Μετάνιωσα που ψήφισα ναι το 2004?

Μετάνιωσα που ψήφισα ναι το 2004?
Όχι, θα μετάνιωνα για το ναι αν ο Παπαδόπουλος μας έφερνε καλύτερο σχέδιο ή όταν έρθει το επόμενο σχέδιο λύσης, αν έρθει ποτέ, και είναι καλύτερο από το Σχέδιο Ανάν, όπως όμως θα μετανιώσουν και αυτοί που ψήφισαν όχι αν το επόμενο σχέδιο είναι χειρότερο.
Σίγουρο πάντως, είναι ότι με την πάροδο του χρόνου οποιοδήποτε νέο σχέδιο λύσης θα είναι χειρότερο από το σχεδιο Ανάν σε θέματα επιστροφής προσφύγων, επιστροφής εδαφών και εποίκων.
Υπάρχουν φυσικά αυτοί που προτιμούν το status quo και το θεωρούν «second best solution» (πρώτος και καλύτερος ο Παπαδόπουλος), το οποίο όμως μακροπρόθεσμα θα καταστήσει τους τουρκοκύπριους αφέντες στο βορρά και συνέταιρους στο νότο, αφού ήδη άρχισαν να διεκδικούν τις περιουσίες τους στο νότο που νόμιμα δικαιούνται ενώ ήδη έχουν τα υπόλοιπα ωφελήματα από τη Δημοκρατία χωρίς καμία υποχρέωση.
Η διχοτόμηση είναι επίσης μια επιλογή και ίσως αυτό να έχουν στο μυαλό τους αυτοί που μιλούν για λύση σε βάθος χρόνου. Πότε όμως θα το παραδεχτούν? Σε 30 χρόνια όταν τα κατεχόμενα θα είναι μια αμιγώς τουρκική Ταιβάν και στο Νότο θα υπάρχει μια σημαντική Τ/Κ μειονότητα? Ας βγουν τώρα να παραδεχτούν ότι στόχος είναι η διχοτόμηση και να ζητήσουν την ψήφο του λαού βάση αυτού του στόχου. Και αν εκλεγούν,(προσωπικά τους δίνω πολλές πιθανότητες), να διαπραγματευτούν μια διχοτόμηση πιο δίκαιη από τη σημερινή 66 %-34%( με δικαιώματα στο 66%).

Γιατί δεν θα ψηφίσω ούτε Παπαδόπουλο, ούτε Χριστόφια

Φρεσκάρισμα 7/11/2007

Τα πιο κάτω είναι προσωπικά μου συμπεράσματα και απόψεις που σχημάτισα την τελευταία πενταετία τα οποία έγραψα κάτω κυρίως για εύκολη αναφορά τώρα που πλησιάζουν οι εκλογές.


Γιατί δεν θα ψηφίσω ούτε Παπαδόπουλο, ούτε Χριστόφια


Δεν θα ψηφίσω Παπαδόπουλο γιατί:

  • Ζήτησε γραπτώς την επαναδιαπραγμάτευση του σχεδίου Ανάν (το οποίο βρισκόταν στο ψυγείο) ενώ είχε εκ των προτέρων αποφασίσει να το απορρίψει ξεγελώντας τον λαό που τον ψήφισε αλλά και τους ξένους.
  • Στις συνομιλίες, που ο ίδιος ζήτησε, απέφευγε να συνομιλήσει δεν διεκδίκησε τίποτε, δεν συζήτησε καν τις προτάσεις για βελτιώσεις (βλέπε Καρπασία) και φυσιολογικά δεν κέρδισε το παραμικρό υπέρ των Ελληνοκυπρίων. Στόχος του ήταν να πάρει το ΟΧΙ όσο το δυνατό μεγαλύτερο ποσοστό.
  • Στο Μπουρκενστοκ, αντί να συνομιλά με αυτούς που μπορούσαν να βελτιώσουν εις όφελος μας το σχέδιο (του οποίου αυτός ζήτησε τη διαπραγμάτευση) συνομιλούσε κρυφά με τον Σ. Ντεκτάς.
  • Έβαλε μέσον τους Ρώσους για να μην περάσει στο Συμβούλιο Ασφαλείας ψήφισμα που να εγγυάται την εφαρμογή του Σχεδίου Ανάν για να πάρει το ΟΧΙ όσο το δυνατό μεγαλύτερο ποσοστό.
  • Δέχτηκε το χρονοδιάγραμμα το οποίο μετά κατηγορούσε.
  • Δέχτηκε την επιδιαιτησία, που σήμαινε ότι στα σημεία που υπήρχε διαφωνία ήταν δεσμευμένος να δεχτεί την απόφαση του επιδιαιτητή άρα αποδεχόμενος την επιδιαιτησία ο Τάσος Παπαδόπουλος αποδέχτηκε το Σχέδιο Ανάν, και μετά κάλεσε τον λαό να πει ΟΧΙ.
  • Στο διάγγελμα του δεν απέρριψε μόνο το σχέδιο Ανάν, αλλά οποιαδήποτε λύση δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας (δεν παρέλαβα κράτος για να παραδώσω κοινότητα). Επίσης στο διάγγελμα του απέρριψε εξολοκλήρου το σχέδιο Ανάν, κάτι που αποδεικνύει ξανά ότι το όχι ήταν προαποφασισμένο.
  • Με βάση τα πιο πάνω, ότι δηλαδή προκάλεσε τις συνομιλίες (με τεράστιο οικονομικό κόστος για τους διοργανωτές και με τεράστια προσπάθεια και εργασία μεγάλου αριθμού ξένων και δικών μας πολιτικών, διπλωματών κτλ), παρόλο που ποτέ δεν επρόκειτο να αποδεχτεί το Σχέδιο Ανάν, και λόγω του ότι απέρριψε το σχέδιο που ίδιος διαπραγματεύτηκε(?), αποδεικνύει ότι στον Παπαδόπουλο αναφερόταν ο Φερχόιγκεν όταν έλεγε ότι ξεγελάσαμε την ΕΕ.
  • Ενώ προεκλογικά και προ δημοψηφίσματος μας πουλούσε πατριωτισμό, διεκδικητική πολιτική, ότι σαν ίσο μέλος της ΕΕ θα βάλει τη Τουρκία στη γωνιά και άλλα παχιά λόγια, όταν του έκαναν ππα οι Ευρωπαίοι κατάπιε τα βέτο και υπόγραψε ότι του έβαλαν μπροστά του.
  • Κατηγόρησε χωρίς αποδείξεις και χαρτόσημα το 24% του λαού ότι δωροδοκήθηκε για να ψηφίσει ΝΑΙ, δηλαδή για προδοσία.
  • Με αποδείξεις και χαρτόσημα ο ίδιος δωροδοκήθηκε από ξένη εταιρεία (Watford).
  • Δεν μας είπε ποτέ τι συζήτησε με τον υιό Ντεκτάς στη μυστική συνάντηση στη Στράκκα λίγες μέρες πριν το δημοψίφισμα.
  • Για 4 χρόνια δεν έκαμε τίποτε για την αποθήκευση του φυσικού αερίου με αποτέλεσμα σύντομα να πρέπει να πληρώσουμε τεράστιο πρόστιμο στην ΕΕ.
  • Προσπαθεί να μας πλασάρει την πλωτή μονάδα φυσικού αερίου μέσω εταιρειών πελατών του. Είναι σαν να βλέπουμε την γυναίκα του καίσαρα γυμνή σε βιτρίνα στο Άμστερνταμ και προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι εκεί για να καθαρίσει τα τζάμια!
  • Είχε έτοιμα σχέδια για μονάδες αφαλάτωσης τα οποία εγκατάλειψε με αποτέλεσμα, σύμφωνα και με τον υπουργό του, τον φετινό χειμώνα δεν θα έχουμε νερό ούτε για να πιούμε.
  • Ούτε ελικόπτερα πυρόσβεσης, έρευνας και διάσωσης κατάφερε να φέρει σε 4 ½ χρόνια.
  • Η δε κάμερες τροχαίας είναι το κερασάκι στη τούρτα της ανικανότητας της κυβέρνησης Τάσου.
  • Επίσης, άφησε το υπουργείο Άμυνας ακέφαλο για πάνω από ένα χρόνο και άλλα υπουργεία για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
  • Με εξαίρεση το προαποφασισμένο ΟΧΙ, και τους καθυστερημένους διορισμούς υπουργών δεν πήρε ούτε μία σημαντική απόφαση είτε πολιτικής είτε εσωτερικής διακυβέρνησης.
  • Άξονες της πολιτικής του είναι το «γιατί να κάνω σήμερα αυτό που μπορώ να κάνω …μεθαύριο» και το «όσα πιο λίγα κάνεις τόσο πιο λίγα λάθη κάνεις»
  • Το μόνο που “κατάφερε” είναι η συμφωνία της 8ης Ιουλίου η οποία με περίπου 120 επιτροπές (30 εισηγήθηκαν οι Τ/κ και 90 εμείς) θα προετοιμάσει την λύση του Κυπριακού, δηλαδή ούτε σε 120 χρόνια…Όταν ο Ταλάτ είπε να επιταχύνουμε λίγο τα πράματα για να το λύσουμε σε 11/2 χρόνο έπεσαν όλοι πάνω του να τον φάνε γιατί θέλει να ξεφύγει από την τόσο παραγωγική συμφωνία.

Δεν θα ψηφίσω Χριστόφια γιατί:

  • Συμμετειχε στην απάτη που έγινε στην πλάτη του Κυπριακού λαού με την συμμετοχή του στις κρυφές συνομιλίες με τον Σερντάρ Ντεκτάς ο οποίος ήταν τότε στη τ/κ αντιπολίτευση. Υποτίθετε ότι το πιο μεγάλο ατού του Χριστόφια ήταν η εμπιστοσύνη που του είχαν οι τ/κ. Διερωτούμε ποιά εμπιστοσύνη του απέμεινε στους τ/κ μετά από αυτήν την αποκάλυψη. Διερωτούμε επίσης τι λένε οι υποστιρικτές του.
  • Στήριζε τον Τάσο για 4 ½ χρόνια παρόλο ότι και ο ίδιος έβλεπε τα πιο πάνω, για να μην χάσει το μερτικό στην εξουσία.
  • Όταν έλεγε «άλλαξεν ο άδρωπος» ούτε ο ίδιος δεν το πίστευε. Και όμως τον ψήφισε για να πάρει μερίδιο στην εξουσία.
  • Κατάγομαι από «δεξιά» οικογένεια αλλά όταν διάβασα τι έγγραψε ο Δευκαλίωνας (Παπαδόπουλος) για τους κομμουνιστές το 55-59 σοκαρίστηκα από το μίσος του. Στο ίδιο στυλ συνέχισε να γράφει για τους κομμουνιστές μέχρι που έκλεισε ο Κύρηκας (το 1985?). Και όμως ο Χριστόφιας έπεισε τους «κομμουνιστές» να ψηφίσουν αυτόν τον άνθρωπο, τον δεύτερο πιο αντικομουνιστή και ακροδεξιό εθνικιστή που γέννησε η Κύπρος μετά τον Γρίβα, για να κατεβάσουν την «δεξιά» από την εξουσία!!!
  • Δηλώνοντας ότι στον 2ο γύρο δεν θα ψηφίσει τον υποψήφιο της «δεξιάς» (εννοώντας φυσικά τον Κασουλίδη και όχι τον «δεξιότερο» Παπαδόπουλο), με τη συμμέτοχή του στην ανόητη συζήτηση με τους υπόλοιπους της τριμερούς για το ποιος συνεργάστηκε περισσότερο και ποιος λιγότερο με τον Συναγερμό, αλλά και βάση των πιο πάνω σημείων, βγαίνει το συμπέρασμα ότι η προτεραιότητες του Χριστόφια είναι πρώτον να μην εκλεγεί πρόεδρος από το Συναγερμό, δεύτερον να έχει μερίδιο στην εξουσία και τελευταίο έρχεται το καλό αυτού του τόπου.
  • Με την ψευδοκομμουνιστική, αντιδυτική, οπισθοδρομική πολιτική του είναι ακατάλληλος για πρόεδρος χώρας μέλους της ΕΕ, που θέλει να ξεφύγει από το τέλμα που μας έριξε η πενταετία Παπαδόπουλου και να πάει μπροστά.

……………….