Τετάρτη, 19 Ιανουαρίου 2011

Μείωση μισθών

Συζητείται η μείωση 10% των μισθών των υπαλλήλων στις Κυπριακές Αερογραμμές. Αναρωτιέμαι, στους υπαλλήλους συμπεριλαμβάνονται και τα μέλη του ΔΣ; Αν ναι, κακώς, γιατί γι' αυτούς η μείωση πρέπει να είναι 20%!

Γενικότερα, πιστεύω δεν είναι δίκαιο να ζητείται μείωση  του μισθού υπαλλήλων πριν την τουλάχιστον ίση μείωση του μισθού των διευθυντών και αξιωματούχων του συγκεκριμένου οργανισμού ή εταιρείας. 

Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011

Economics 102

Όταν τον μέσο μήνα, δηλαδή τον μήνα που:

-επληρώθηκες κανονικά
-δεν σου έκρουσεν/ετούμπαρες το αυτοκίνητο

-δεν σου έκρουσεν το σπίτι
-δεν εχρειάστηκεν να δόκεις μια περιουσία στους γιατρούς (αχρειάστοι να 'ναι)


αν δηλαδή δεν σου έτυχε μια μεγάλη αναποδκιά και δεν αποταμίευσες το 10% του μισθού σου, σημαίνει όταν σου τύχει κάποιο από τα πιο πάνω (που αν δεν είσαι πολλά  τυχερός κάποτε ΘΑ σου τύχει ) δεν θα έσχεις να πληρώσεις. Τζε θα υποχρεωθείς να πάεις στις τράπεζες, αλλά αφού πριν δεν σου επερίσσευκεν 10%, τώρα πως θα πληρώσεις τη δόση;

Κυριακή, 9 Ιανουαρίου 2011

Economics 101

Ο Τζίτζικας και ο Μέρμηγκας 

Μύθος του Αισώπου

Κάποτε ήταν ένα τζιτζίκι και ένα μυρμήγκι. Το τζιτζίκι είχε φτιάξει την φωλιά του στα κλαδιά ενός δέντρου ενώ το μυρμήγκι στις ρίζες του.
Ήταν καλοκαίρι και μόλις ανέτειλε ο ήλιος, το μυρμήγκι ξεκινούσε την εργασία του. Έβγαινε από την φωλιά του και έψαχνε να βρει διάφορους σπόρους. Όταν έβρισκε κάποιον, τον φορτωνόταν στην πλάτη και τον μετάφερε στην φωλιά του όπου τον αποθήκευε. Μερικές φορές οι σπόροι ήταν τόσο μεγάλοι που έπρεπε να τους κομματιάσει πριν τους μεταφέρει και αυτό σήμαινε διπλάσιο κόπο για το μυρμήγκι. Ο εργατικός φίλος μας εργαζόταν από την ανατολή μέχρι την δύση του ηλίου.
Από την άλλη μεριά, το τζιτζίκι, ξυπνούσε αφού είχε σχεδόν μεσημεριάσει. Έβγαινε από την φωλιά του και αφού έτρωγε κάτι πρόχειρα, έπιανε το τραγούδι που μερικές φορές το συνέχιζε ακόμα και μετά τα μεσάνυκτα. Εκτός από το να τρώει και να τραγουδάει δεν έκανε τίποτα άλλο όλη μέρα. Τι όλη μέρα δηλαδή, την μισή μέρα αφού όπως είπαμε ξυπνούσε το μεσημεράκι.
Έτσι περνούσαν οι μέρες η μία μετά την άλλη και ήρθε ο καιρός που έφυγε το καλοκαίρι και έδωσε την θέση του στο φθινόπωρο. Ο ουρανός συννέφιασε, ψιλή βροχή άρχισε να πέφτει και τα φύλλα τον δέντρων ένα ένα ξεράθηκαν και έπεσαν στην γη.
Το μυρμήγκι έχοντας αρκετές προμήθειες για να περάσει μέχρι την άνοιξη, καθόταν και απολάμβανε τον ήχο που έκαναν οι σταγόνες της βροχής καθώς έπεφταν πάνω στα ξερά φύλλα. Από την άλλη μεριά, το τζιτζίκι έψαχνε απεγνωσμένα να βρει κάτι να φάει αλλά δεν υπήρχε τίποτα αφού όλα τα φύλλα, όπως είπαμε, είχαν ξεραθεί. Μην αντέχοντας άλλο την πείνα, πήγε στον γείτονα του, το μυρμήγκι, και του είπε:
- Καλέ μου γείτονα, σε παρακαλώ, δώσε μου κάτι να φάω γιατί όλα τα φύλλα έχουν ξεραθεί και δεν υπάρχει τροφή πουθενά.
- Καλά, όλο το καλοκαίρι τι έκανες; Ρώτησε το μυρμήγκι.
- Α! Το καλοκαίρι δεν πρόλαβα να μαζέψω τροφές γιατί είχα πολύ κέφι και τραγούδαγα όλη μέρα.
- Ε! Αφού τραγούδαγες το καλοκαίρι, ήρθε τώρα ο καιρός να χορέψεις. Είπε το μυρμήγκι και γύρισε να δει κάτι αργοπορημένα πουλιά που πετούσαν προς το νότο.
Με λίγα λόγια:
Να φροντίζεις πάντα για το μέλλον, ειδικά όταν γνωρίζεις από πριν τις ανάγκες που θα προκύψουν. Ή όπως λέει και μια παροιμία: «Των φρονίμων τα παιδιά, πριν πεινάσουν μαγειρεύουν».






Αντιγραφή από: http://www.matia.gr/7/78/7804/7804_2_10.html