Οι έποικοι και το ολίσθημα
«Αυτό το αναμάσημα περί έποικου είναι ένα μεγάλο λάθος». Πράγματι
Όλα ξεκίνησαν από μια προχθεσινή συζήτηση στο ΡΙΚ, όταν ο Νικόλας Παπαδόπουλος, θέλοντας να υποστηρίξει τη θέση του εναντίον της εκ περιτροπής προεδρία, η οποία, κατά τη γνώμη του θα προσφέρει την ευκαιρία σε ένα Τούρκο (έποικο) να γίνει πρόεδρος της Κύπρου, υποστήριξε ότι θα προτιμούσε τη ρύθμιση που θα έδινε την ευκαιρία ένας Τούρκος έποικος να είναι μονίμως αντιπρόεδρος της Κύπρου. Τότε ο ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ, Τάκης Χατζηγεωργίου, κατηγόρησε τον κ. Παπαδόπουλο ότι «δέχεται έποικο αντιπρόεδρο», διευκρινίζοντας ότι ο ίδιος «δεν δέχεται να είναι έποικος ο αντιπρόεδρος».
Ο Νικόλας Παπαδόπουλος επανήλθε την επομένη (χθες) για να διευκρινίσει ότι «δεν επιθυμεί την παραμονή ούτε ενός εποίκου στην Κύπρο και σίγουρα δεν «προτιμώ» να δω έποικο σε οποιοδήποτε αξίωμα», είπε.
Στο μέγα θέμα ενεπλάκη και ο ίδιος ο πρόεδρος της Δημοκρατίας για να πει ότι ο ίδιος δεν δέχεται έποικο, ούτε για πρόεδρο, ούτε για αντιπρόεδρο. «Αυτό το αναμάσημα περί έποικου είναι ένα μεγάλο λάθος», είπε, «είτε για πρόεδρο πρόκειται είτε για αντιπρόεδρο κ.ο.κ.», είπε και διερωτήθηκε: «τι σημαίνει το δέχομαι έποικο; Εγώ δεν δέχομαι έποικο ούτε για πρόεδρο ούτε για αντιπρόεδρο».
Όλη αυτή η φιλολογία περί των εποίκων, «αυτό το ολίσθημα», όπως το ονόμασε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, αφορά το καθεστώς μιας ομάδας Κυπρίων υπηκόων, μετά την τυχόν επίλυση του κυπριακού. Η ομάδα στην οποία αναφέρονται ολισθαίνοντας, δεν θα είναι έποικοι και για την ακρίβεια, δεν ζητά κανείς από εμάς να δεχτούμε την παραμονή εποίκων στην Κύπρο. Η ομάδα στην οποία αναφέρονται όλοι με δόση ελαφρότητας, είναι οι άνθρωποι τους οποίους κατανοούμε ότι δικαιούνται την κυπριακή ιθαγένεια, για διεθνώς αποδεχτούς λόγους: είτε γιατί γεννήθηκαν στην Κύπρο, είτε γιατί μεγάλωσαν (και έζησαν τα περισσότερα χρόνια τους) στην Κύπρο, είτε γιατί γεννήθηκαν από ένα Κύπριο γονέα, είτε γιατί παντρεύτηκαν Κύπριο σύζυγο, είτε για λόγους που η Κυπριακή Δημοκρατία θεωρεί αποδεχτούς.
Σήμερα Κύπριοι υπήκοοι, που μπορούν να ψηφίζουν και να ψηφίζονται, δεν είναι μόνο όσοι γεννήθηκαν από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους γονείς και μιλούν ελληνικά και τούρκικα, αλλά και οι Ουκρανές που παντρεύτηκαν Κύπριους, και οι Ρώσοι που κουβάλησαν στην Κύπρο τα εκατομμύρια τους και ο Τζων Φρέντρικσεν, ο πλουσιότερος Κύπριος στον κόσμο. Ο κ. Φρέντρικσεν και οι ωραίες δίδυμες θυγατέρες του, που σύντομα θα είναι και αυτές Κυπριοπούλες, θα μπορούν να ψηφίζουν αλλά και να υποβάλλουν υποψηφιότητα για την προεδρία ή την αντιπροεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο κ. Χριστόφιας… ο κ. Παπαδόπουλος… δέχονται; Και για τον κ. Φρέντρικσεν δείτε στη σελίδα 18.
ΠΑΜΠΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ (Αλήθεια 24/12/2009)
Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2009
Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2009
Latest teen protest is yet another example a generation out of control
...a society in which nobody is prepared to take responsibility for his or her actions. Someone else is always to blame ...
http://www.cyprus-mail.com/opinions/our-view-latest-teen-protest-yet-another-example-generation-out-control
ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΜΟΥ
http://www.alithia.com.cy/alithia_v2/front-end/main.php?action=nptext&page=&design=default&nptext_id=50954.
http://www.cyprus-mail.com/opinions/our-view-latest-teen-protest-yet-another-example-generation-out-control
ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΜΟΥ
http://www.alithia.com.cy/alithia_v2/front-end/main.php?action=nptext&page=&design=default&nptext_id=50954.
Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009
Η Οκτωβριανή Επανάσταση(;)
Από τη σημερινή (30/11/09) Αλήθεια:
Η Οκτωβριανή Επανάσταση
Ήταν επανάσταση ή πραξικόπημα;
Παραχωρώ σήμερα την στήλη στον κ. Γ. Γεωργίου που αναφέρεται στην Οκτωβριανή Επανάσταση, η οποία, όπως σωστά σημειώνει, δεν ήταν επανάσταση αλλά ένα πραξικόπημα που ανέτρεψε την πρώτη δημοκρατική κυβέρνηση της χώρας.
Α.Κ.
Αγ. κ. Κωνσταντινίδη, προ μερικών ημερών το ΑΚΕΛ γιόρτασε ξανά την επέτειο της «Μεγάλης Οκτωβριανής Επανάστασης». Ο όρος αυτός έχει καθιερωθεί διεθνώς, ιστορικά όμως είναι εντελώς λανθασμένος. Οι κομμουνιστές εσκεμμένα παρουσιάζουν τα πράγματα, τόσο στους άλλους όσο και στους ίδιους τους οπαδούς τους, εντελώς παραπλανητικά. Παρουσιάζουν τη «Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση» ως μια λαϊκή εξέγερση, η οποία τον Οκτώβριο του 1917, υπό την ηγεσία και την καθοδήγηση των μπολσεβίκων του Λένιν, ανέτρεψε τον Τσάρο, τον αυτοκράτορα δηλαδή της ρωσικής αυτοκρατορίας, και το καταπιεστικό καθεστώς του, και εγκαθίδρυσε τον υπαρκτό σοσιαλισμό. Και κανένας δεν αντιδρά μπροστά σε αυτή την ολοφάνερη παραχάραξη της ιστορίας. Όλοι φαίνεται να παραβλέπουν ότι το τσαρικό καθεστώς είχε καταρρεύσει από το Φεβρουάριο – Μάρτιο του 1917 υπό το βάρος μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών αναταράξεων, που προέκυψαν μέσα στο χάος του πρώτου παγκοσμίου πολέμου. Στη θέση της καταρρεύσασας αυτοκρατορίας ανέλαβε προσωρινά την εξουσία η λεγόμενη μεταβατική κυβέρνηση υπό τον Αλεξάντερ Κερένσκυ (στην οποία μετείχε, μεταξύ άλλων, και το μικροσκοπικό κόμμα των μπολσεβίκων), η οποία είχε στόχο να προβεί σε εκτεταμένες δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις και να αναδείξει, μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες, την πρώτη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση στην ιστορία της Ρωσίας. Ήταν λοιπόν αυτήν, τη μεταβατική κυβέρνηση υπό τον Αλεξάντερ Κερένσκυ, και όχι το τσαρικό καθεστώς, που ανέτρεψαν βίαια και με πραξικοπηματικό τρόπο οι μπολσεβίκοι τον Οκτώβριο του 1917. Ο τσαρισμός είχε καταρρεύσει 8 μήνες ενωρίτερα και οι μπολσεβίκοι κανένα ρόλο δεν έπαιξαν στην κατάρρευσή του. Στη ουσία δηλαδή οι μπολσεβίκοι ανέτρεψαν την πρώτη δημοκρατική κυβέρνηση στην ιστορία της Ρωσίας. Αυτό το έκαναν με τη δύναμη των όπλων, έχοντας ελάχιστη λαϊκή υποστήριξη. Αμέσως μετά κήρυξαν όλα τα άλλα κόμματα παράνομα, εκτέλεσαν τους πολιτικούς τους αντιπάλους και βύθισαν τη χώρα για επτά δεκαετίες στο σκοτάδι, εγκαθιδρύοντας ένα από τα πιο στυγνά δικτατορικά καθεστώτα του εικοστού αιώνα. Έχοντας αυτά υπ’ όψιν μπορεί ο καθένας να αντιληφθεί πόσο παραπλανητικός και πόσο μακριά από την ιστορική πραγματικότητα είναι ο όρος «Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση» που οι κομμουνιστές έχουν, για ευνόητους λόγους, καθιερώσει διεθνώς. Καμία σχέση δεν είχε αυτό που έγινε με επανάσταση ή λαϊκή εξέγερση. Επρόκειτο για πραξικόπημα μιας δράκας ιδεολόγων με ακραίες απόψεις, χωρίς λαϊκή απήχηση, κατά μιας δημοκρατικής κυβέρνησης.
Γ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΛΑΡΝΑΚΑ
Η Οκτωβριανή Επανάσταση
Ήταν επανάσταση ή πραξικόπημα;
Παραχωρώ σήμερα την στήλη στον κ. Γ. Γεωργίου που αναφέρεται στην Οκτωβριανή Επανάσταση, η οποία, όπως σωστά σημειώνει, δεν ήταν επανάσταση αλλά ένα πραξικόπημα που ανέτρεψε την πρώτη δημοκρατική κυβέρνηση της χώρας.
Α.Κ.
Αγ. κ. Κωνσταντινίδη, προ μερικών ημερών το ΑΚΕΛ γιόρτασε ξανά την επέτειο της «Μεγάλης Οκτωβριανής Επανάστασης». Ο όρος αυτός έχει καθιερωθεί διεθνώς, ιστορικά όμως είναι εντελώς λανθασμένος. Οι κομμουνιστές εσκεμμένα παρουσιάζουν τα πράγματα, τόσο στους άλλους όσο και στους ίδιους τους οπαδούς τους, εντελώς παραπλανητικά. Παρουσιάζουν τη «Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση» ως μια λαϊκή εξέγερση, η οποία τον Οκτώβριο του 1917, υπό την ηγεσία και την καθοδήγηση των μπολσεβίκων του Λένιν, ανέτρεψε τον Τσάρο, τον αυτοκράτορα δηλαδή της ρωσικής αυτοκρατορίας, και το καταπιεστικό καθεστώς του, και εγκαθίδρυσε τον υπαρκτό σοσιαλισμό. Και κανένας δεν αντιδρά μπροστά σε αυτή την ολοφάνερη παραχάραξη της ιστορίας. Όλοι φαίνεται να παραβλέπουν ότι το τσαρικό καθεστώς είχε καταρρεύσει από το Φεβρουάριο – Μάρτιο του 1917 υπό το βάρος μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών αναταράξεων, που προέκυψαν μέσα στο χάος του πρώτου παγκοσμίου πολέμου. Στη θέση της καταρρεύσασας αυτοκρατορίας ανέλαβε προσωρινά την εξουσία η λεγόμενη μεταβατική κυβέρνηση υπό τον Αλεξάντερ Κερένσκυ (στην οποία μετείχε, μεταξύ άλλων, και το μικροσκοπικό κόμμα των μπολσεβίκων), η οποία είχε στόχο να προβεί σε εκτεταμένες δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις και να αναδείξει, μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες, την πρώτη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση στην ιστορία της Ρωσίας. Ήταν λοιπόν αυτήν, τη μεταβατική κυβέρνηση υπό τον Αλεξάντερ Κερένσκυ, και όχι το τσαρικό καθεστώς, που ανέτρεψαν βίαια και με πραξικοπηματικό τρόπο οι μπολσεβίκοι τον Οκτώβριο του 1917. Ο τσαρισμός είχε καταρρεύσει 8 μήνες ενωρίτερα και οι μπολσεβίκοι κανένα ρόλο δεν έπαιξαν στην κατάρρευσή του. Στη ουσία δηλαδή οι μπολσεβίκοι ανέτρεψαν την πρώτη δημοκρατική κυβέρνηση στην ιστορία της Ρωσίας. Αυτό το έκαναν με τη δύναμη των όπλων, έχοντας ελάχιστη λαϊκή υποστήριξη. Αμέσως μετά κήρυξαν όλα τα άλλα κόμματα παράνομα, εκτέλεσαν τους πολιτικούς τους αντιπάλους και βύθισαν τη χώρα για επτά δεκαετίες στο σκοτάδι, εγκαθιδρύοντας ένα από τα πιο στυγνά δικτατορικά καθεστώτα του εικοστού αιώνα. Έχοντας αυτά υπ’ όψιν μπορεί ο καθένας να αντιληφθεί πόσο παραπλανητικός και πόσο μακριά από την ιστορική πραγματικότητα είναι ο όρος «Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση» που οι κομμουνιστές έχουν, για ευνόητους λόγους, καθιερώσει διεθνώς. Καμία σχέση δεν είχε αυτό που έγινε με επανάσταση ή λαϊκή εξέγερση. Επρόκειτο για πραξικόπημα μιας δράκας ιδεολόγων με ακραίες απόψεις, χωρίς λαϊκή απήχηση, κατά μιας δημοκρατικής κυβέρνησης.
Γ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΛΑΡΝΑΚΑ
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
