Σάββατο, 15 Μαρτίου 2014

Λύση δυο κρατών στην Κύπρο προτείνει το Ινστιτούτο ICG

My thoughts exactly...

http://mignatiou.com/2014/03/lisi-dio-kraton-stin-kipro-protini-to-institouto-icg/

The International Crisis Group (ICG) is a conflict-prevention non-profit, non-governmental organization with many prominent Western politicians and diplomats involved in its governance, particularly those from the United States and other NATO countries. Like some other NGOs it carries out research on conflict issues, but it distinguishes itself by enthusiastic advocacy of its research recommendations,[1] and a willingness to recommend humanitarian intervention, for example humanitarian intervention in Kosovo. It is active in around fifty countries and has an annual budget of around $19m, around half of which comes from Western governments and the rest from foundations and private donors.

Σάββατο, 1 Μαρτίου 2014

Διχοτόμηση

Κατ` αρχήν να πω ότι το 2004 ψήφισα ΝΑΙ παρόλο που σαν μη πρόσφυγας δεν είχα τίποτε να κερδίσω, αντιθέτως μάλλον είχα να χάσω,  αναλάμβανοντας τα ρίσκα των προβλημάτων που θα προέκυπταν. Ψήφισα ΝΑΙ κυρίως γιατί ένιωθα ότι δεν είχα το δικαίωμα να στερήσω από τους πρόσφυγες αυτά που θα έπαιρναν και γιατί, κουτσά-στραβά, θα τελιώναμε επιτέλους με το κυπριακό.

Να πω επίσης ότι δεν με ενδιαφέρει αν ο πρόεδρος μου είναι Ελληνοκύπριος, Τουρκοκύπριος, Σριλανκέζος ή Αριανός, φτάνει να είναι ένας ικανός άνθρωπος που θα εργαστεί για το συνολικό μακροπρόθεσμο συμφέρον του τόπου.

Ούτε με ενδιαφέρει αν διαλυθεί η Κυπριακή Δημοκρατία και στη θέση της δημιουργηθεί το οποιοδήποτε μόρφωμα, φτάνει αυτό το μόρφωμα να εξυπηρετεί όσο το δυνατό καλύτερα τους πολίτες του.

Έχοντας πει τα πιο πάνω, και με τα σημερινά δεδομένα, όπως τα αντιλαμβάνομαι εγώ τουλάχιστον, πιστεύω ότι οι σημερινές προσπάθειες για λύση δεν θα πετύχουν και ότι η μοναδική βιώσιμη και εφικτή λύση είναι η ξεκάθαρη διχοτόμηση . Οι λόγοι που με κάνουν να το πιστεύω αυτό:
  1. Δεν έχω εμπιστοσύνη στη Τουρκία ότι θα παραμείνει ένας ουδέτερος (έστω) εγγυητής. Θα είναι πάντα ο καραγκιοζοπαίχτης τον τ/κ.
  2. Δεν έχω εμπιστοσύνη στους Βόρειους και Νότιους Κύπριους ότι μπορούν να συνεργαστούν για το κοινό καλό. Σήμερα πάνε αντίθετα στο καλό του τόπου για να πλήξουν το αντίπαλο κόμμα, πόσο μάλλον για τους ποτζεί...
  3. Δεν ξέρω για τους "ποτζεί", αλλά οι "ποδά" (μιλώ για τους απλούς πολίτες) δεν είναι διατεθειμένοι να δεχτούν την ΔΔΟ.  Ακόμη και αν βρεθεί μια ευκαιριακή πλειοψηφία που θα ψηφίσει ΝΑΙ (το αμφιβάλλω), θα είμαστε πάντα οι "ποτζεί" τζαι "οι δικοί μας". Θα είμαστε πάντα εμείς που "θα τους ταΐζουμε", θα είναι οι κούλλουφοι,  κλπ
  4. Η ΔΔΟ έχει όλα τα προβλήματα που λένε οι απορριπτικοί*, δλδ πολύπλοκο σύστημα, πολλή κυβέρνηση, περίεργες/άδικες εκλογές κλπ
  5. Με τη διχοτόμηση θα έχουμε πολύ λιγότερα προβλήματα να διαχειριστούμε.
  6. Το ότι θα έχουμε σύνορα με την Τουρκία δεν το θεωρώ καινούριο πρόβλημα. Πάντα είχαμε και θα έχουμε σύνορα με τη Τουρκία. Mε τη διχοτόμηση τουλάχιστον μόνο στρατιωτικά θα μπορεί να επέμβει με πολύ μεγαλύτερο κόστος. Με τη ΔΔΟ θα είναι πάντα μεσ`τα πόθκια μας.
  7.  Εδαφικό. Πιστεύω ότι κάποια εδάφη μπορούν/θα  επιστραφούν. Από εκεί και πέρα να γίνει ανταλλαγή περιουσιών,  να δοθούν χαλίτικα, αποζημιώσεις κλπ..
  8. Ιθαγένεια. Να έχουν  όλοι οι σημερινοί πολίτες της ΚΔ το δικαίωμα να επιλέξουν μια υπηκοότητα, είτε του βόρειου κράτους είτε του νότιου. 
Αυτές είναι οι απόψεις μου, μακάρι να μπορούσα να είχα παραπάνω εμπιστοσύνη στους συμπολίτες μου.

*Δεν θεωρώ τον εαυτό μου απορριπτικό αφου δεν απορρίπτω την οποιαδήποτε λύση χωρίς αντιπρόταση όπως οι ορίτζιναλ απορριπτικοί, αλλά προτείνω άλλη λύση.


 

Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013

Αυριο καταψηφίζω...

Επειδή πιστεύω ότι τα περισσότερα προβλήματα μας οφείλονται στους πολιτικούς μας, και επειδή πιστεύω ότι ο μόνος τρόπος να απαλλαγούμε από τους πολιτικούς μας είναι με το να τους καταψηφίσουμε, εγράφτηκα σε κόμμα για να έχω μιαν ακόμα ευκαιρία να καταψηφίζω αυτούς που θεωρώ "κακούς" ψηφίζοντας αυτούς που θεωρώ λιγότερο κακούς ("καλούς" ακόμα δεν βρήκα, ούτε πιστευω στην τελειότητα). Αν το κάμουμε όλοι αντί να "γύρνουμε πίσω" τζε να κατηγορούμε κόμματα και πολιτικούς κάνοντας κριτική εκ του ασφαλούς, ίσως να αποκτήσουμε ελπίδα.