Σάββατο, 27 Ιουνίου 2009

Αμερικανιές και κλανιές

"...ο κ. Ζένιος μίλησε για τον εχθρό που κρύβουμε μέσα μας, λέγοντας ανάμεσα σε άλλα: «Αν τα κατάφεραν στη Νότια Αφρική και αν κατάφεραν οι λαοί της Ευρώπης να οικοδομήσουν την Ενωμένη Ευρώπη μέσα από τα ερείπια δύο παγκοσμίων πολέμων και αν στις ΗΠΑ μια απόγονος σκλάβων αναδεικνύεται ως Πρώτη Κυρία, τότε και εμείς είμαστε, πιστεύω, σε θέση να απαντήσουμε με την εμπνευσμένη φράση του Μπάρακ Ομπάμα: Ναι, μπορούμε!». Αυτές οι «αμερικανιές» δεν άρεσαν στη διεύθυνση του «Φιλελευθέρου», που, όπως συμβαίνει πάντα με την ημιμάθεια και την παλικαριά της πένας, κατέφυγε στο γνωστό καταφύγιο του πατριωτισμού.«Αυτές είναι οι αμερικανιές, που λένε στους φοιτητές μας», έγραψε στο κύριο άρθρο του ο «Φιλελεύθερος» χθες, για να προσθέσει:«Αλλά, οι άλλοι, οι απόγονοι των σκλάβων, οι λαοί της Ευρώπης, που βγήκαν από τα ερείπια των πολέμων, μπορούν αν θέλουν να τον έχουν μέσα τους τον εχθρό, αλλά εμείς δεν μπορούμε να τον έχουμε μέσα μας, γιατί τον έχουμε απέναντί μας. (…)Αυτόν που έχουμε απέναντί μας, πάνοπλο και απειλητικό, αφήστε τον στην ησυχία του και σιγά - σιγά θα τον ξεχάσουμε»....."

(http://www.alithia.com.cy/alithia_v2/front-end/main.php?action=nptext&page=&design=default&nptext_id=39325)

2 σχόλια:

ρίτσα- είπε...

μα έντα ωραίος τίτλος ολάν

Aceras Anthropophorum είπε...

για κλανιές θα μπορούσαμεν να πούμεν τζιαι Γκανταφκιές ή Μακαριανιές. Όι πους Τασσιές, Γιωρκατζιές η εφελενιές (για όσους γνωρίζουν την Αλγερίαν) δεν θα επήεννεν, αλλά που όσους εμείναν στον αντιαποικιακόν πατριωτισμόν ο Γκαντάφης εν ο ποιό όμορφος.

Κλανιές Γκανταφκιές λοιπον ο φιλελεύθερος.